Sizden Olmayan Biri

Sizin gibi olmadım hiç. Ne insanları küçük gördüm, ne de kendimi çok büyük.Benim için herkes aynıydı. Ön plana çıkmaya çalışmadım hayatta. İnsanları ezmedim ve hor görmedim.Ve ya bu tür şeylerle kendimi kanıtlamaya çalışmadım.Paranın gücüne de inanmadım hiç. Başkalarını eksik kendimi fazla görmedim hiç.Sıradanım aslında, sadece sizden değilim.Aranızda ben gibi sizden olmayanlar da var. Yapmacık tavırlara gerek duymadım.İnsanları sırtından vurmadım.Arada bi seviyorum birilerini.Belki aşık oldum belki de olmadım.Bunu tanımlayamıyorum.Aklımdan çıkaramadığım şeyler oldu. Takıntılıyım. Evet insanları çok takarım. Bu yüzden çok kaybettim, haddinden fazla değer verdim sürekli.Zengin fakir ayrımı da yapmadım. Sisteme ayak uydurmaya çalışmadım, fakat sistem beni zorladı.Nefret ettiğim şeyler beni zorladı hayatta.Hiç bir insana ait olmadım, fakat benim olmasını istediklerim oldu.Kaybetmelerimin en büyük nedeni de çok fazla sevmem oldu…Yalnızca çok sevmem…

Belki sende istemezdin böyle olmasını ama oldu iste ne yapalım.Ne senin ne de benim sucum var.Su lanet organa kan pompalamaktan başka bir gorev verince sapıtıyor iste… Ne yapalım olmusla ölmüşe care yok diye bir laf var ya hani, hem sana asık oldum, hem de senin için öldüm çaresi yok…

Bazen tek sucumuz sevmektir onu. Kendimizi kaybedercesine sevmek deli gibi baglanmak. Onun haricindeki herkesi, herseyi yakmak.Bi gülüsü icin ölümü bile göze almak…Ve bunlarin hepsi nedensizdir, çünkü bazen sadece seversin sebebi yoktur…

Seni sevda tanrıçası yapan şu aptal gönlüm değil mi?

Biliyorum duymak istediklerin bunlar değildi..

Sahi ayrıldık mı biz?

Nasıl yani, gerçekten ayrıldık mı?

Peki ya ayrıldıysak, neden her gece rüyamdasın?

Neden gözlerin hala aklımda?

Neden telefon numaranı silemiyorum ben kafamdan?

Neden sebepsizce kokunu duyuyorum sürekli?

Sesin neden kulaklarımda yankılanıyor hala?

Seni seviyorum deyişin?

Bu nasıl ayrılık ha söylesene?

Lanet olsun biz ayrılmadık sen öyle sanıyorsun,

başkaları da olsa biz hep birbirimizi yaşayacağız farkında değilsin.

Ne ben seni unutabilirim ne de sen beni.

Ya da şöyle,

Ben nasıl ki unutmadım, sende unutma beni, unutama beni… 

- Sizden Olmayan Biri 

Ben senden mutlu bir son değil, mutlu bir sonsuzluk istemiştim. Anlamadın! Belki de seni güzelleştiren hayatın çirkinliğiydi… Bunu da ben anlamadım! Acaba benimle mutlu olduğun için mi beraberdin yoksa ben mutlu olduğum için mi? Bu sorunun da cevabını bırakmadın. Sadece gittin. Aşk ne senin bende gördüğündür ne de benim sende gördüğüm. Aşk; birlikte gördüğümüzdür sevgili. Seninle aynı değilmiş aşka bakışımız. Sen benden kusursuz bir aşk istedin, ben senden yaşanabilir bir aşk. Belki bu yüzyılın insanı değilsin diyeceksin bana ama bence aşk karşındaki insan çırılçıplakken bile gözlerini onun gözlerinden ayırmamaktır sevgili. Bu kadar temiz severken seni, koca bir hayatı kirletip terk ettin beni. Bu hayat seni unutabileceğim kadar uzun değil sevgili. 

Acım mı? 


Geçmedi… Alıştım sadece. 

Kahraman Tazeoğlu / “Bambaşka” kitabından..

Çaktırmayan yetenekli insanlar:

Ve en iyi şekilde çaktıran ben:

(Kaynak: komikazed, the-best-side-of-the-moon gönderdi)

Terketmedi sevdan beni, 
Aç kaldım, susuz kaldım, 
Hayın, karanlıktı gece, 
Can garip, can suskun, 
Can paramparça… 
Ve ellerim, kelepçede, 
Tütünsüz, uykusuz kaldım, 
Terketmedi sevdan beni…

Ahmed Arif

http://fizy.com/#s/1aif0h 

iyi gider..